Zofia Nałkowska
Zofia Nałkowska urodzona 10 listopada 1884 roku w Warszawie, zmarła 17 grudnia 1954 roku w Warszawie. Nałkowska to wybitna polska pisarka, publicystka i dramatopisarka, posłanka do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji. Pobierała edukacje w Warszawie, gdzie studiowała historię, geografię, ekonomię i językoznawstwo na tajnym „Uniwersytecie Latającym”. Nałkowska byłą działaczka organizacji kobiecych a od 1933 roku członkini Polskiej Akademii Literatury, działaczka PEN Clubu i ZZLP, Towarzystwa Opieki nad Więźniami „Patronat”, współzałożycielka i członkini grupy literackiej „Przedmieście” działającego w latach 1933–1937. W 1936 roku dostała Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury a od roku 1939 do1944 współdziałała z podziemiem kulturalnym. Następnie w latach 1945–1947 udzielała się jako posłanka do Krajowej Rady Narodowej, w kolejnych pięciu latach działała jako bezpartyjna posłanka do Sejmu Ustawodawczego, była również działaczką Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce Oddział Łódzki. Nałkowska zanana jest również jako redaktorka tygodnika „Kuźnica”. Zadebiutowała w 1898 roku na łamach „Przeglądu Tygodniowego” jako poetka a w roku 1906 wydała ksiązki i powieść Kobiety. Nazwisko jaj to Zofia Gorzechowska, z domu Nałkowska. Ojciec Wacław Nałkowski był znanym uczonym-geografem, a jej matka Anna pochodziła z Moraw. Nałkowska ukończyła prywatną pensję i tajny Uniwersytet Latający gdzie zafascynowała ją literatura itp, ale największą część swojej szerokiej wiedzy zyskała dzięki samokształceniu. Zofia Nałkowska była dwukrotnie zamężna, pierwszym mężem był publicysta i pedagog Leon Rygier, którego poślubiła w 1904 roku, wówczas Nałkowska wraz z mężem przeszła na kalwinizm. Drugim mężem Nałkowskiej był Jan Jur-Gorzechowski , bojownik, w okresie międzywojennym pułkownik WP , dowódca żandarmerii , następnie dowódca Straży Granicznej i generał. Nałkowska mieszkała w okolicy Warszawy w Wołominie, w Kielcach, Krakowie, Grodnie i niedaleko Wilna. W okresie międzywojennym pracowała dla polskiego rządu, w Biurze Propagandy Zagranicznej, dodatkowo przez lata była wiceprezesem polskiego PEN-Clubu, działała w Zarządzie Głównym Związku Literatów Polskich, była posłanką na Sejm Ustawodawczy.
Literatura polska w okresie II wojny światowej to epoka w historii literatury polskiej przypadająca na lata okupacji hitlerowskiej oraz okupacji sowieckiej, kiedy to zarówno twórczość polskich pisarzy jak i życie artystyczno literackie zostały dramatycznie zagrożone przez bieżące wydarzenia. Wszelka legalna działalność wydawnicza bądź twórcza została zaprzepaszczona a instytucje związane z literaturą, wydawnictwa, stowarzyszenia, szkoły średnie [...]
W dzisiejszych czasach bardzo popularnym zjawiskiem, które występuje w naszym kraju ale i nie tylko to ksiązki, które są znajdywane na ulicach. Jest to bardzo rozpowszechniona w naszym kraju akcja polegająca w głównej mierze na przekazywaniu książek z ręki do ręki, tak aby każdy mógł przeczytać ową książkę, a po jej przeczytaniu zostawić ją na [...]